หมูปันไม่ชอบกินหมูชิ้น กินแต่หมูสับ แล้วก็ไม่อยากโม้น่ะ ต้องหมูสับของหม่าม้าเท่านั้น เพราะมันหอม นุ่มมมม เวลาหมูปันพูดแบบนี้ ต้องทำลอยหน้าลอยตาไปด้วย มาหลังๆ นี่  ฮี บอกว่ามัน “รัญจ๊วน รัญจวน” มายังไงไม่ทราบได้ แต่แม่ป่าวสอนจริง จิ๊งงง  

                แล้วเพราะชอบกินแต่หมูสับ หม่าม้าก็ต้องหาทางยัดใส้ต่างๆ นานา ที่คิดว่าจะช่วยเพิ่มสารอาหารเข้าไป ก็มีตั้งแต่ ปลาสับ กุ้งสับ ผักสับ ไก่สับ แล้วเอามาปรุงเป็นเมนูระทึกใจหน่อย  ที่บ้านเรามีอุปกรณ์เอนกประสงค์อยู่อันนึง เป็นเตาติ๊งอันเล็กๆ แบบที่แลกมาจากบัตรเครดิต หรือไม่ก็ที่เค้าแถมเวลาซื้อ LTF RMF น่าแหละ บ้านเราก็ใช้มันซะพังไปสองรุ่นแล้ว คุ้มค่ามาก กินไฟนิดเดียว อุ่นขนมปังก็ไม่เหนียวอย่างไมโครเวฟ  ใช้ปิ้งและเผาทุกอย่างที่อยากให้กรอบเกรียม จนไฮโซ่ขั้นเอาอะไรต่อมิอะไรมาหมกในห่อฟอยล์ เวลาเปิดออกมา ไอน้ำฉุยๆ  ออกมาก่อน หอมจริงๆนะ สิบอกให่   อย่างหมูปิ้งหน้าชีส ก็เอาหมูสับใส่กระทงฟอยล์เล็กๆ เอาชีสโบ๊ะหน้าแล้วย่างเลย ที่ ย่างจนสุก กินกับข้าวมั่ง ขนมปังมั่งหลอกไปได้มื้อนึง บางวันเบื่อ ก็ปลิ้นใส้เข้าไปเก็บไว้ข้างใน โอ๊ะ เมนูใหม่ หมูยัดใส้ชีส!!!   

                หมูวิเศษนี่ เป็นสูตรลับที่ตกทอดกันมาห้ารุ่น วันนี้แฉกันไปเลย ไม่มีเม้ม ก็มีหมูสับนะแหละ แล้วก็ตามใจแม่ๆ ว่าจะใส่อะไรเพิ่ม ส่วนมากหมูปันใส่ไก่สับ เวลาใส่ปลา หรือกุ้งฮีกินไปทีนึงก็จะจับได้ แล้วจะดูรังเกียจนิดหน่อย อันนี้ก็แล้วแต่ บ้านใครบ้านมันนะ  พอได้โปรตีนมาแล้วก็ใส่ชามไว้ เลือกชามใหญ่ที่สุดในบ้านนะ เดี๋ยวรู้ว่าเพราะอะไร  

หม่าม้าเพิ่งได้แหล่งซื้อรากผักชีล้วนๆ ก็เลยได้ผสมกระเทียม พริกไทย รากผักชี ที่ตำรวมๆกันลงไปด้วย อันนี้ก็ได้มาจากหนังสือชีวจิต เขาเรียกสามเกลอ เป็นเครื่องปรุงเอนกประสงค์เช่นเดียวกัน ใช้ต้มผัดแกงทอด อร่อยทุกจาน  ทำไว้ทีละเยอะๆ ตักเป็นเม็ดๆ แช่แข็งไว้ได้หลายวัน  ถ้าเนื้อสองขีดก็ใส่สามเกลอราวๆ สองช้อนกาแฟนะ แล้วก็ใส่เครื่องปรุงรสก็ตามปกตินะ ซีอิ๊ว น้ำมันหอย  คราวนี้ทีเด็ด เราต้องใส่แป้งข้าวโพดด้วยราวๆ ช้อนชานึงนะ ถ้าไม่มีใช้แป้งมันแทนก็คล้ายๆกัน แต่ดูมันจะนิ่มกว่ากันหน่อย พอดีที่บ้านมีแต่แป้งข้าวโพดหนะ แล้วก็มีไข่ขาวล้วนๆ อีกสองฟอง ไข่แดง แยกไว้เอาไปทำคาโบนาร่าได้

                ถึงตอนนี้ เราจะได้หมูสับพร้อมเครื่องปรุงนานาชนิดแล้ว ก็เริ่มคน ตอนแรกมันจะเหลวๆหน่อย คนเร็วๆ ไปเรื่อยๆ วนทางไหนก็ได้แล้วแต่สะดวก จนเครื่องปรุงทั้งหมดเข้ากันมันก็จะแห้งลงไปเอง  คราวนี้ก็ถึงตอนสนุก เรียกเด็กๆมา เอาช้อนตักหมูแล้วฟาดกลับลงไปในชาม มันก็จะกระจายๆ เละๆ นะ แต่สนุกแน่  ทำหลายครั้งให้พอเค้าหายซ่ากันนะแหละ ทำแบบนี้หมูเราจะเหนียว นุ่มมมมม เอาไปทำกับข้าวมันจะฟูๆหน่อยนะ อร่อยแท้ๆ หมูปันรับรอง   เสร็จแล้ว เราก็แบ่งเป็นก้อนๆ พอกินแต่ละคราว ใส่กล่องแช่แข็งไว้ ทำได้อีกหลายจาน

                วันก่อนนู้น ถามปันว่าเย็นนี้ทำไรกินดี ขอกินมาม่าหมูสับได้มั้ยคับ เค้าก็ถามแบบเกรงใจนะ แต่ว่า ปันไม่ได้ไปกินที่ร้านหลังออฟฟิศหม่าม้านานแล้วนะ  ครือว่า ที่นั่นเป็นที่เดียวที่เขายอมทำมาม่าหมูสับให้ปัน เพราะหม่าม้าเผลอไปที่เดียวอะดิ เอาละ เห็นใจนะเนี่ย แต่ขอเติมผักหน่อยนึงนะ  ฮีก็เลือกเป็นแครอทนะ เราก็จัดการต้มแครอททั้งหัว อันนี้หนังสือเค้าบอกว่าวิตามินมันจะได้ไม่ละลายไปกับน้ำซะหมดนะ แล้วจัดการหั่นเป็นลูกเต๋าเล็กๆ หยำๆ กับหมูวิเศษ ปั้นเป็นก้อนๆ ใส่ลงไปกับมาม่าต้ม เฮ้อ ภูมิใจ ลูกกินผัก

อีกวันนึง ติดใจ หม่าม้าค้าบ หมูวันก่อนเหลือม้าย ขอกินลูกหมูทอดได้มั้ยค้าบ อุ แม่เจ้า ต้องหันไปถามฮีอีกที อารายนะ ทำลูกหมูทอดกินกันมั้ยคับ  ผลก็เป็นอย่างที่เห็นนี่หละ ลูกหมูวิเศษก็โดนจับมาคลุกแครอท แล้วก็ชุบไข่ ชุบแป้งขนมปังป่นที่ผสมงาไปด้วย แล้วทอด กลายเป็นลูกหมูทอดของนายหมูปัน

  ปั้นหมู   ชุบไข่    ชุบขนมปัง   ทอดโลดดด  ไหม้ไปนิดนึง    แป้งที่เหลือ ทอดด้วย บ้านอื่นเป็นแบบนี้มั้ย ชอบแย่งตรงแป้งทอดปล่าวๆกันหนะ    จานนี้ เด็กๆ ช่วยทำได้หลายเรื่อง แล้วกินได้หลายก้อนด้วย เพราะทอดไป กินไป เพลินดี

เอารูปเกี๊ยววัดใจ เวอร์ชั่นสองมาอวดด้วย คราวนี้ใช้น้ำแปะๆ ส่วนชีสคราวนี้ไปเดินฟู้ดแลนด์ เจอมอสซาเรลล่าสด แบบสีขาว ก็จะนิ่มๆ นะ หั่นเล็กๆ  ไม่รู้ว่าเป็นที่แผ่นเกี๊ยว หรือชีส หรือกาว แต่เขามาอยู่ด้วยกันแล้ว สามัคคีดีมาก ผลปรากฎว่าไม่ไหลแล้ว โย้!!!   

 
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
เวลาทำกับข้าว เป็นเวลาสอนลูกได้อย่างสันติ 
บางทีทำแล้วกินไม่ได้ ทำแล้วไม่อร่อย เค็มไป ไม่สวย ไปจนถึงไหม้ ก็ชี้ให้ลูกดู เขาได้เรียนรู้ว่าชีวิต มันก็ต้องมีเสี่ยงมั่ง  เราก็หัวเราะด้วยกัน
หมู โดนความร้อน มันจะเปลี่ยนสี  และ…ถ้าให้เวลามากเกินไปกับสิ่งไหน มันอาจจะเสียหายได้
เขาได้เรียนรู้ว่า อาหารที่วางตรงหน้า ต้องลงแรง ชาวสวน ไม่ได้ปลูกต้นเกี๊ยวห่อชีส  หรือหมูหนะมันมาเป็นตัว ขายเป็นขีด  ไม่ได้โตมาจากมาม่าหมูสับ 
อาหารแต่ละจานต้องมีใครประกอบมันเข้าด้วยกัน ร้อนบ้าง เมื่อยบ้าง อดทนนะลูก
เขารู้คุณค่า แล้วก็กินทุกชิ้นอย่างบรรจง
เขาสังเกต แล้วเรียนรู้จากการลงมือทำ อ๋อ สี่เหลี่ยมลูกเต๋า ฝรั่งเรียกคิวบ์  เส้นทะแยงมุม คือเส้นที่ทำให้แผ่นเกี๊ยวกลายเป็นสามเหลี่ยม  แป้งบวกน้ำกลายเป็นเหลวๆ ถ้าร้อนก็เป็นกาว
 
แล้วพอทำเสร็จ เขาก็ได้ความภูมิใจ
 
เป็นเวลาแห่งความสุข แท้ๆ