จำไม่ค่อยได้ว่าเมื่อตอนเด็กกินอะไรเป็นมื้อเช้า แต่ที่จำได้แม่นก็ตอนโตแล้วเป็นบ้านนอกเข้ากรุง ได้กินใส้กรอกตราหมูตัวเดียวเป็นครั้งแรกในชีวิต แม่เจ้า! นี่มันอาหารทิพย์แท้ๆ  วันที่ได้กินเจ้านี่นับเป็นมื้อพิเศษ แล้วก็เป็นเรื่องนึงที่ช่วยชุบชูใจเวลาคิดถึงบ้าน  ไม่ใช่เพราะอยู่บ้านแล้วได้กินดอกนะคะ แต่มันเป็นสินบนหนะ ว่าอึ๊ดไว้ อึ๊ดไว้… เรียนกรุงเทพ… เป็นเด็กเต้บเท่านั้น ถึงจะได้กินใส้กรอกตราหมูตัวเดียว

ตอนอยู่บ้าน อาหารที่คุณยายหมูปันทำให้กิน แล้วอาการหนักขนาดนี้มีไม่กี่อย่าง อาจเป็นที่ยายรู้ทันว่าถ้าทำหลายอย่างไป มันยิ่งติดบ้าน เพราะป้าเป็นมาก โตมาจนเข้ามหาวิทยาลัย พอเปิดเทอมต้องกลับกรุงเทพ ยังร้องไห้เป็นบ้า คิดถึงตัวเองแล้วขำจริงๆ

ยายหมูปันไม่ค่อยทำกับข้าวนะคะ แต่ถ้าทำทีนี่ขอโม้หน่อยเถอะว่า เริ่ดดดดค่ะ เธอมีหมี่กรอบสูตรลับหนักเครื่อง เธอตากเนื้อสวรรค์ไว้กินเอง แกงส้มบ้านเราก็รสโดดเด่นไม่เหมือนของบ้านไหนๆ  คุณหญิงยายเป็นสาวไหหลวมค่ะ ข้าวมันไก่ก็ติดมาในดีเอ็นเอแล้ว แต่เธอก็ยังทำข้าวอบเผือกอร่อยอีก อันนี้มีกินปีละหนเดียวเท่านั้น ไม่มีสูตรตายตัว ขึ้นอยู่กับว่าตอนจะทำนั่นลูกคนไหนเสียงดัง  เพราะเราจะบีบบังคับให้แม่ใส่ของที่เราชอบมากๆ ไว้  ปีไหนที่ป้าเถียงแพ้ ก็อาจจะมีกรณีลืมซื้อของซะงั้น  

ที่จำได้เป็นพิเศษว่าแม่ทำให้กินแล้วช่างเป็นของวิเศษ สูสีกับใส้กรอกตราหมูตัวเดียวก็คือขนมปังชุบไข่ทอดละค่ะ มีโรยๆ น้ำตาลทรายหน่อยนึงก่อนกิน เวลาเคี้ยวจะดังกร๊อบแกร๊บๆ

สมัยก่อนขนมปังไม่ได้หาง่ายอย่างเดี๋ยวนี้ แล้วก็มีแบบขนมปังหัวกระโหลกเนาะ แบบที่เอามานึ่งจิ้มสังขยากินละค่ะ มีแบบนั้นแบบเดียว  ก็ยังสงสัยอยู่ว่าเจ้าหล่อนไปรู้ได้ไงว่าโลกนี้ มีขนมปังชุบไข่ทอดหรือจะคิดเอง อันนี้ไม่แน่ใจ เพราะมันเป็นของฝรั่ง มีชื่อฝาหรั่งว่าเฟร้นช์โทสต์เชียวนา  แต่ถ้าตอนนี้กลับบ้านไปบอกแม่ว่า “เหนะช่วยทำเฟร้นช์โทสต์ให้กินหน่อย” อาจมีค้อนลอยมาซักสามวง  

อาทิตย์ที่แล้วดูรายการลุงหมึกแดง แกทำเฟร้นช์โทสต์โชว์ เห็นแล้วคิดถึงที่แม่เคยทำให้กินอย่างแรง ร้อนอาสน์อยู่ไม่ไหว ต้องไปหาของมาทำโดยเร็ว

ส่วนผสมง่ายสุดขีดค่ะ ก็มีขนมปัง แล้วก็มีไข่ เราใช้ขนมปังฝรั่งเศสนะคะ เลือกก้อนใหญ่หน่อยใส้นุ่มๆ จะได้เยอะอร่อยดี เอามาหั่นเองนะคะ หั่นหนาๆ ราว 1 นิ้วค่ะ ขนมปังก้อนนึงทำได้ราวหกชิ้น หัวท้ายไม่เกี่ยว เก็บไว้ทาเนยกระเทียมต่างหากแล้วกันค่ะ

 

ส่วนที่เป็นนมก็มีไข่ไก่ 3 ฟอง แล้วเติมนมสดเกือบเต็มชามแกงใบใหญ่ๆ ถ้ามีวิปครีม ก็ลดนมแล้วใส่วิปครีมผสมนะคะ มันดี เกลือป่นจิ๊ดนึง ถ้ามีผงอบเชย กับลูกจันทน์ป่นอยู่ในครัวก็โรยๆ ไปตามชอบนะคะ ไม่มีก็ไม่เป็นไร

 

ว่าแล้วก็ตีส่วนผสมนี่ แต่ไม่ต้องตีมากอย่างทำไข่เจียวนะคะ พอให้เข้ากันค่ะ ระหว่างนี้ ตั้งกระทะได้เลยค่ะ พอร้อนก็เอาเนยสดลง อย่าเยอะนะคะ เดี๋ยวอ้วน 

   

แล้วก็อัญเชิญขนมปังลงไปดำน้ำค่ะ จุ่มๆ แช่ๆ ให้ชุ่มฉ่ำทั่วแผ่น กะประมาณให้ซึมลึกกกกก ก็ยกขึ้นทอดโลดค่ะ ดูสีสวยๆ สองด้านแล้วยกขึ้น  เข้มไปนิ้ด แหม มันก็มีพลาดกันมั่ง (^_^’)

  

ขอบขนมปังฝรั่งเศสที่แข็งๆ นี่ล่ะ จะช่วยยกตรงกลางไว้ ใส้ในมันก็จะยังนุ่มๆ เยิ้มๆ อยู่ค่ะ 

ป๊าหมูปันชอบกินกับน้ำเชื่อมเมเปิล ส่วนหมูปันเอาแน่เอานอนไม่ได้บางทีก็ขอราดน้ำผึ้ง เขาว่าเพิ่มวิตามินบีหน่อยคับ แต่บางวันก็ขอกินเปล่าๆ ทอดเตรียมไว้ตอนกลางคืน อุ่นกินเป็นมื้อเช้า กินกันยกครัวอยู่ท้องถึงเที่ยงเลยค่ะ

นอกจากเรื่องทำหนมปังชุบไข่ทอดที่จำมาเกือบสี่สิบปีแล้ว ยังจำได้ติดใจอีกว่ายายของหมูปันชอบกินช้าวโพดค่ะ ถึงเดี๋ยวนี้ก็ยังชอบแม้ว่าฟันจะไม่เอื้อ  แล้วก็เป็นเหตุให้หลังบ้านเมื่อยังเล็กๆ อุบัติเป็นไร่ข้าวโพดขึ้นมาเลยฮ่ะ ไม่ทราบว่าเป็นดำริของใคร  ก็กลายเป็นความทรงจำของเด็กนอกที่มาเป็นเด็กเต้บได้เก็บไว้เป็นเรื่องให้ยึดให้ฉวยไว้ได้เวลาเกิดอะไรๆ ที่ทำให้ใจมันแกว่งๆ นะคะ

ว่างๆ ก็ทำอะไรแบบนี้ไว้ให้ลูกมั่งก็ดีเนอะ 

 

ปล. มีอีกวัน เราเล่นตีวิปครีมกัน ฉลองเครื่องตีไข่ของเล่นใหม่ล่าสุดประจำบ้าน กินแบบนี้กับขนมปังชุบไข่ก็น่าจะเวิร์คนะคะ